Q&A Interview met Andrea McEwan

Andrea McEwan is een Australische tekstschrijver,zangeres,muzikant en actrice. In 2006, verhuisde Andrea naar Engeland, ze was gecontracteerd bij Dramatico Entertainment als tekstschrijver, vanwege een demo die Mike Batt ontving van haar. Begin 2007, werkte ze samen met Katie Melua van een paar liedjes voor haar nieuwe cd. Van de succesvolle samenwerking kwamen twee tracks, "What I Miss About You" en "Dirty Dice", die verschenen op het album "Pictures" . Andrea werkt op dit moment aan haar eigen album dat later dit jaar door Dramatico zal worden uitgebracht.
Altsounds trof Andrea tijdens de tour als support act voor Katie Melua en stelde haar wat vragen:


Altsounds.com: Je bent op dit moment bezig met je debuut-   album, hoe wil je dat je cd gaat klinken? Ga je echt voor een bepaalde sound of maak je een cd met velen soorten stijlen?

Andrea McEwan: Eigenlijk wat me opvalt aan dit album is dat elk liedje anders klinkt. Wij (mijn producer Mike Batt en ik) wilden elk liedje een eigen feel even en een verhaal, niet dat alle nummers dezelfde style hebben en op elkaar lijken. We wilden een "klassiek" geluid hebben, en niet meegaan met de trends van nu. Elk liedje heeft een eigen stempel. Er is echt een folky/zangeres tekstschrijver gevoel op het album, maar we hebben kleur toegevoegd zoals: jazz fluiten, vibrafoons, meletron stukjes en soms een heel string gedeelte als we het nodig vonden.

Altsounds: Op je MySpace site word je muziek omschreven als 'folk/pop/jazz' een ambitieus en een breed genre. Op wat voor manier denk je dat je muziek an worden omschreven als jazz? Welke jazz artiesten vind je goed en ben je geinspireerd door?

Andrea McEwan: Soms de accoord keuzes en de manier hoe ik een lied benader kan elementen bevatten van jazz. Alleen geen enkele track zal worden bestempeld door jazz liefhebbers als een jazz liedje. Er is ook een liedje genoemd "Alibi" dat heeft een beetje een latin geluid en er zijn twee bossa novas "The Sea" en "Invade My Privacy". Het was niet mijn bedoeling om twee bossas op de cd te zetten maar beide liedjes leken op deze manier wel tot leven te komen. Ik luisterde vroeg naar geweldige 'jazz' zangers en artiesten: Billie Holiday, Nina Simone, Nancy Wilson, Cassandra Wilson, Dee Dee Brigdgewater, Ella Fitzgereald, Sarah Vaughan, Rosemart Clooney, Diane Reeves. Vind het geweldig dat elk artiest een zelfde liedje zo eigen kan maken, allemaal op hun eigen manier, leggen hun ziel erin en kleuren het liedje met hun eigen ervaringen. Geen van deze artiesten probeerde het liedje te 'imiteren' op de manier dat hun voorganger had gedaan, en ze beseften dat zij de enigen zijn die dat liedje op een bepaalde manier het kan zingen.

Altsounds: 'Candle In A Chatroom' gaat over romantiek in het tijdperk van internet. Je bent geciteerd als "als iemand die opgroeide met Bronte,Austen en Shakespeare, was bang dat de echte 'romantiek' over was." Denk je echt dat de romantiek over is? Denk je dat je zelf meer een romantisch persoon bent als de meeste mensen?

Andrea McEwan: Ik kan niet zeggen hoe romantisch ik ben in vergelijking met andere mensen maar ik wel zeggen dat ik een romantisch persoon ben. Absoluut. Ik maak ook verschil tussen romantiek en liefde, dat zijn 2 verschillende dingen. Romantiek is in mijn ogen hoe er naar liefde gestreven word,hoe het bedoeld is. Ik denk dat de manier van streven naar liefde veranderd is en heel snel ook. Dit liedje is geen oordeel maar meer een observatie.

Altsounds: Ik zag een van je blogs op je website,en zag het grappige verhaal over een antiek brandy glas (je kocht het maar je houd niet eens van randy!) Zou je jezelf een beetje eccentriek vinden? Nog meer gekke verhalen van de tijd dat je on tour was?

Andrea McEwan: Ik houd niet van brandy?! Ben bang van wel,ben een grote fan van the brown lady. Het bewijs is dat je in andere blogs plastic bekertjes vind waar brandy in zit. Ik wet niet of ik eccentriek ben. Ik heb gehoord dat ik best 'theatrical' ben(komt waarschijnlijk door te werken in theaters en met het omgaan met acteurs voor veel jaren!) en ik heb verzamel wel oude spullen zoals: oude kleding,oude lp's, en kleine zwarte olifantjes met ivoorslagtanden die je kan vinden in tweedehands winkels... En over gekke verhalen tijdens de tour, er is een gezegde dat luid: wat on tour gebeurt,blijft on tour. Dus ben bang dat ik niks kan vertellen.

Altsounds: Hoe heb je je band samen gesteld?

Andrea McEwan: Ik was in Australie voor een maand en toen ik terug kwam had ik een band! Mike heeft het geweldig gedaan om goede muzikanten bijeen te vinden. Het zijn geweldige muzikanten en leuke mensen ook.

Altsounds: Welke rol speelt je band als het om jou style gaat? Hebben ze ook recht op hun meningen voor de liedjes dat kan lijden tot een nieuwe geluid?  

Andrea McEwan: Toen de band geformeerd was,was het speciaal voor de tour,en komende live optreden,en vanaf toen het album was bijna klaar. Geen van de bandleden hebben gespeeld op de cd,maar zijn bezig met mijn 'live' sound te vormen. Natuurlijk hebben ze de cd gebruikt als uitgaanspunt maar ik wilde zoveel mogelijk dat ze hun eigen style in de muziek kwijt konden. Ik denk dat ze een roclier sound aan sommige liedjes hebben gegeven en plezier. Het was leuk om een set te maken met 3 andere unieke personen.

Altsounds: Er staat op je website dat je met Katie Melua hebt gewerkt,jullie delen dezelfde platenmaatschappij Dramatico met (samen met The Wobles'uitgaven!) een maatschappij dat gerund word door Mike Batt(schrijver van Melua's hit "Closest Thing To Crazy" en iedereen's favoriet 'A Winter's Tale') Is Katie Melua van invloek op je muziek en teksten? En tot welke level denk je dat Mike Batt je ziet tot de succesvolle hitlijsten?                                        

Andrea McEwan: Ik voel me vereerd door vergelijkingen met Katie en mezelf. Ze is iemand die ik altijd al bewonderde en ja ze speelt een grote rol in mijn tijd bij Dramatico tot nu toe. Ze was er vele 'eerste' keren voor mij: mijn eerste samen schrijf opdracht, mijn eerste ervaring met het touren. Ze is rustig en is heel vrijgevig. Haar invloed op mijn muziek en tekst schrijven, kan worden gezien als vergelijkingen en verschillen. Teksten spelen een grote rol in mijn muziek als in haar muziek, het gaat over de reis van een liedje en het verhaal dat het vertelt. Duidelijkheid is nog een vergelijking. Ik denk dat er vergelijkingen zijn in de duidelijkheid van onze vocale inbreng en kwaliteit. Er zijn meerdere verschillen, er zijn meer folk/pop invloeden in mijn muziek,iets meer sarcasme en een iets meer sex! Ik denk dat Mike ons beide ziet als wat we zijn:vrouwelijk zangers/tekstschrijvers. Ik denk dat wij beide (Mike en ik) en heel gelukkig zouden zijn als het publiek net zo enthousiast reageerde op mijn muziek als toen met Katie,maar aan het einde van de dag dat is iets wat we niet kunnen voorspellen.

Altsounds: Jouw platenmaatschappij Dramatico heeft veel vrouwelijk zanger/tekstschrijvers. Een van nieuwste leden is Asa, en recentelijk heeft ze no  gamen et Katie een duet gezongen op een franse tv zender, en nog iemand is een voormalig model en nu frankrijks first lady Carla Bruni. Wat is er hetzelfde en verschillend aan de style van de andere artiesten? Maak je je zorgen dat je in de schaduw van Katie Melua staat?

Andrea McEwan: Asa's muziek is dynamisch, een fusie van reggae, funk, soul en pop. Ze zingt in het engels en ook in het Yoruba (een West Afrikaans dialect) en haar liedjes hebben soms een sociaal/politieke invloed. Carla Bruni's muziek is heel naakt, uitgekleed, echt in de traditie van een liedje. En haar style van het vertolken van een liedje is heel intiem,bijna niet gezongen. Doe Katie en mij bij de mix en het enige wat we delen is dat we vrouwen zijn die communiceren via liedjes. Het is interressant om te zien hoe een kleine platenmaatschappij 4 vrouwen van over de hele wereld: Georgie, Afrika, Frankrijk en Australie heeft. En het feit van in de schaduw van Katie zijn,ik ben er bewust van dat mensen meteen mij gaan vergelijken met haar maar daar maak ik me niet druk om. Mensen horen te vergelijken, deze film was een beetje van dit en dat,deze artiest was een beetje zoals dat en zo .... het is de manier van de wereld.

Altsounds: Als we op je MySpace pagina kijken dan zien we dat je al een beginnende fan basis hebt,de meeste mensen hebben je ontdekt als voorprogramma voor Katie Melua. Een van de grootste fans,te zien op je pagina en de zijne, is een 51 jarige man genoemd Michael, zijn favoriete muziek staat gemeld als: Andrea McEwan, Katie Melua, Pink Floyd en Deep Purple. Een brede maar verwarrende lijst. Wat voor soort publiek denk je dat je muziek aantrekt? En wat vind je van je fanbasis en wie wil je aantrekken met je muziek?

Andrea McEwan: Vind het niet helemaal eerlijk om Michael eruit te pikken,en zijn muziek keuzes en te zeggen dat hij 51 is. Het is niet belangrijk hoe oud mijn fans zijn en hoe ze mijn muziek leerden kennen. Natuurlijk heb ik veel support gehad van Katie's fans bij haar optredens als haar voorprogramma. Ik hoop dat mijn muziek mensen aantrekt die luisteren naar de teksten en die het waarderen om een goed en eerlijk verhaal te horen.

Altsounds: Probeer je zelf je werk te verdedigen als het om je ideeen en richtingen gaat? Welk risico neem je met je muziek?

Andrea McEwan: Ik dwing niet echt mijn nieuwe richtingen en ideeen op,maar wil we zo eerlijk zijn en bij mezelf blijven zo goed als het kan. Ik denk dat imitatie is een periode in de ontwikkeling van elke artiest maar de meest effectieve kunst is originaliteit. Ik denk niet dat je kan proberen om origineel te zijn. Je moet je eigen unieke stem vertrouwen,en je moet geluk hebben dat iemand dat ziet en erin geloofd. Ik vind dat Mike zeker een groot risico heeft genomen met dit album. Het is niet 'commercieel' en niet makkelijk te catogorizeren. Het is een stilistisch patchwork quilt dat dwingt de luistenaar er met een open mind naar te luisteren.

Altsounds:  Wat voor boodschap denk je dat je muziek ons te bieden heeft? en zeker voor een generatie waar je bang voor bent dat misschien de romantiek verloren gaat?

Andrea McEwan:  Dit album gaat over het navigeren door de liefde,relaties,nieuwe steden en de moderne wereld. Het gaat over eenzaamheid,het verlangen en het ontdekken. Het gaat over allemaal kleine filmpjes en momenten dat uit ons alledaagse leven komt. Hopelijk is het een openbaring van gedeelde geheimen. Want aan het einde van de dag,zijn het de verhalen dat we delen dat ons samen bind. Dat is wat muziek voor mij betekend.

Altsounds:  Schreef je echt je eerste liedje toen je 3 jaar oud was?

Andrea McEwan: Ik wist dat je dit zou vragen! Niet echt! De reden dat deze zin op mijn website staat is omdat ik op een dag toen ik voor het eerst ging praten was met muziek erbij. Dus ik zong bijna alles, als een binnen operette. Mijn vader had een oude tape recorder gekocht voor mij en ik zong erin,waar de familie mee aankwam de hele dag door en op rare momenten. Ik heb nu een bandje met liedjes dat gaat als volgt:
''Papa kijkt naar het nieuws en Sisi (mijn zus) is een varken... etc'' Het blijft leuk om terug te horen.